Een verkeerde of te late diagnose is een medische fout als een redelijk handelend en redelijk bekwaam arts in dezelfde situatie anders had moeten en kunnen handelen. Is dat het geval en heeft u daardoor schade geleden, dan kan de arts of het ziekenhuis aansprakelijk zijn. Niet elke verkeerde diagnose is echter een fout: artsen werken met beperkte informatie en sommige aandoeningen zijn lastig te herkennen. In dit artikel leest u wanneer er sprake is van een medische fout en wat u kunt doen.
Wat is een verkeerde diagnose?
Van een verkeerde diagnose is sprake als een arts de aard of oorzaak van uw klachten onjuist vaststelt. Dat kan verschillende vormen aannemen:
- een ziekte of aandoening wordt niet herkend (gemiste diagnose);
- de verkeerde aandoening wordt vastgesteld (onjuiste diagnose);
- de diagnose wordt te laat gesteld, waardoor de behandeling te laat begint;
- de juiste diagnose volgt pas nadat eerst onnodige of schadelijke behandelingen hebben plaatsgevonden.
De gevolgen kunnen ingrijpend zijn, niet alleen lichamelijk, maar ook emotioneel en financieel.
Wanneer is een verkeerde diagnose een medische fout?
Niet elke verkeerde diagnose is automatisch verwijtbaar. Beslissend is of de arts heeft gehandeld zoals een redelijk bekwaam en zorgvuldig arts in dezelfde omstandigheden zou doen. Er is pas sprake van een medische fout als de arts bijvoorbeeld:
- onvoldoende onderzoek heeft verricht;
- klachten of signalen van de patiënt heeft genegeerd;
- de verkeerde onderzoeken heeft aangevraagd;
- uitslagen verkeerd heeft geïnterpreteerd.
Het gaat dus niet alleen om wat er is vastgesteld, maar vooral om hoe de arts tot die conclusie is gekomen. Een aandoening die ondanks zorgvuldig onderzoek lastig te herkennen was, levert in de regel geen fout op.
Voorbeelden uit de praktijk
- Gemist hartinfarct: een patiënt komt met pijn op de borst bij de huisarts. De arts gaat uit van spierpijn en doet geen verder onderzoek, terwijl de klachten daar wel aanleiding toe gaven.
- Te late kankerdiagnose: afwijkende uitslagen worden niet opgevolgd, waardoor de behandeling later begint en de prognose verslechtert.
- Verkeerde behandeling: door een onjuiste diagnose ondergaat de patiënt een ingreep die niet nodig was.
Wie is aansprakelijk?
De aansprakelijkheid ligt meestal bij de behandelaar en, via de behandelovereenkomst, bij het ziekenhuis. Het ziekenhuis is in de regel centraal aansprakelijk voor fouten van de daar werkzame zorgverleners. Bij een zelfstandig gevestigde behandelaar, zoals een huisarts, ligt de aansprakelijkheid bij die behandelaar zelf.
Om aansprakelijkheid vast te stellen moet u kunnen aantonen dat:
- de arts niet heeft gehandeld als een redelijk bekwaam vakgenoot;
- u daardoor schade heeft geleden;
- er een verband (causaal verband) bestaat tussen de fout en de schade.
Vooral dat causale verband is vaak het lastigste punt: zou een tijdige, juiste diagnose de schade daadwerkelijk hebben voorkomen of beperkt?
Welke schade kunt u vergoed krijgen?
Als de aansprakelijkheid vaststaat, kunt u verschillende schadeposten claimen, zoals:
- medische kosten en kosten van vervolgbehandelingen;
- verlies van inkomen door arbeidsongeschiktheid;
- kosten van hulp en aanpassingen in huis;
- smartengeld voor pijn, leed en gederfde levensvreugde.
Wat kunt u doen na een verkeerde diagnose?
- Vraag uw medisch dossier op. U heeft recht op inzage en een kopie.
- Leg uw klachten en de gevolgen vast. Houd een overzicht bij van data, behandelingen en kosten.
- Dien een klacht in bij de klachtenfunctionaris of het ziekenhuis.
- Laat de zaak juridisch en medisch beoordelen. Vaak is een onafhankelijk medisch advies nodig om de fout en het causale verband aan te tonen.
Denkt u dat bij u een verkeerde of te late diagnose is gesteld? Leg uw situatie gerust aan ons voor, dan onderzoeken we samen of er een medische fout is gemaakt en wat uw mogelijkheden zijn.