Bij een gemiste of vertraagde kankerdiagnose is een arts aansprakelijk wanneer hij niet heeft gehandeld zoals een redelijk bekwaam en zorgvuldig arts zou doen en er een causaal verband bestaat tussen die fout en uw schade. Omdat een vroege ontdekking de behandelkansen vergroot, kan een vertraging het verschil maken; vaak speelt daarbij het leerstuk verlies van een kans.
Wat is een gemiste of vertraagde diagnose?
Van een gemiste diagnose is sprake wanneer een arts of specialist een aandoening niet herkent of verkeerd interpreteert. Bij kanker gaat het vaak om situaties waarin klachten te laat serieus worden genomen of aanvullend onderzoek te lang uitblijft. Voorbeelden:
- een huisarts verwijst de patiënt niet tijdig door naar een specialist;
- een radioloog mist afwijkingen op een scan of foto;
- een patholoog beoordeelt biopten onjuist;
- een specialist stelt gerust terwijl de klachten op iets ernstigers wijzen;
- onderzoek wordt vertraagd door administratieve fouten of miscommunicatie.
Het gevolg is dat de diagnose te laat wordt gesteld, de ziekte in een later stadium wordt ontdekt en de behandelmogelijkheden afnemen.
Wanneer is een arts aansprakelijk?
Niet elke fout of vertraging leidt automatisch tot aansprakelijkheid. Daarvoor moet worden aangetoond dat:
- de arts niet heeft gehandeld zoals een redelijk bekwaam en zorgvuldig arts zou doen, gemeten naar de professionele standaard;
- er een causaal verband bestaat tussen de fout en de schade.
De centrale vraag is: zou de patiënt een betere kans op genezing hebben gehad als de diagnose eerder was gesteld?
Verlies van een kans bij kanker
Bij een te late kankerdiagnose is vaak niet met zekerheid vast te stellen of de schade volledig door de vertraging is ontstaan. Toch kan de arts aansprakelijk zijn als door het nalatig handelen een reële kans op een beter resultaat verloren is gegaan. Dit is het leerstuk verlies van een kans.
De vergoeding wordt dan naar evenredigheid van de verloren kans berekend. Stelt een deskundige bijvoorbeeld vast dat tijdige behandeling een kans van 40% op een beter resultaat had geboden, dan komt 40% van de totale schade voor vergoeding in aanmerking. Het exacte percentage wordt vastgesteld via medisch deskundigenonderzoek.
Voorbeelden uit de praktijk
Denk aan een huisarts die aanhoudende buikklachten negeert en pas na maanden doorverwijst, waarna een uitgezaaide darmtumor wordt ontdekt. Of een radioloog die afwijkingen op een longfoto mist, waardoor longkanker pas in een later stadium wordt vastgesteld. In zulke gevallen kan de verloren tijd de behandelkansen aanzienlijk hebben verkleind.
Wat moet u aantonen?
U moet aantonen dat de arts onzorgvuldig handelde en dat dit uw kans op herstel heeft verkleind. Dit wordt beoordeeld op basis van uw medisch dossier, beeldvorming en het oordeel van een onafhankelijke medisch deskundige.
Welke stappen kunt u zetten?
- Vraag uw volledige medisch dossier en de beeldvorming op.
- Overweeg een klacht via de klachtenfunctionaris voor opheldering of erkenning.
- Stel de arts of het ziekenhuis schriftelijk aansprakelijk.
- Laat de fout en de verloren kans onderbouwen met deskundigenonderzoek.
Welke schade kunt u claimen?
In aanmerking komen onder meer medische kosten, inkomensverlies, kosten voor hulp en aanpassingen, en smartengeld. Bij overlijden kunnen nabestaanden onder voorwaarden overlijdensschade en affectieschade vorderen.
Vermoedt u dat uw kanker te laat is ontdekt door een medische fout? Neem gerust contact met ons op om uw situatie vrijblijvend te bespreken.