Absolute bevoegdheid
Absolute bevoegdheid is de bevoegdheid van een bepaald type rechter om van een zaak kennis te nemen op basis van de aard of het belang van het geschil.
Absolute bevoegdheid bepaalt welk gerechtelijk college – zoals de kantonrechter, de rechtbank of een gerechtshof – bevoegd is om een geschil te behandelen. Dit wordt vastgesteld aan de hand van criteria zoals de hoogte van de vordering, het rechtsgebied (civiel, bestuursrecht of strafrecht) en specifieke wettelijke bepalingen in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering of andere proceswetten.
In de praktijk voorkomt juiste toepassing van de absolute bevoegdheid dat een procedure onnodig wordt vertraagd of dat een vonnis later wordt vernietigd wegens onbevoegdheid. Advocaten controleren daarom bij het opstellen van een dagvaarding of eis steeds welk gerecht absoluut bevoegd is, zodat de zaak direct bij de juiste instantie wordt aangebracht.
“Omdat de vordering €40.000 bedroeg, was de rechtbank en niet de kantonrechter absoluut bevoegd om van de zaak kennis te nemen.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten