Actio pauliana
De actio pauliana is een rechtsvordering waarmee een schuldeiser een rechtshandeling van de schuldenaar kan vernietigen die is verricht met het oogmerk om crediteuren te benadelen.
De actio pauliana, ook wel pauliana genoemd, is een uit het Romeinse recht afkomstige vordering die in het Nederlandse recht is neergelegd in de artikelen 3:45 en 3:46 BW en in de Faillissementswet. Hiermee kan een schuldeiser een vermogensrechtelijke handeling van de debiteur aantasten indien die handeling is verricht met de wetenschap dat benadeling van crediteuren het gevolg zou zijn.
De vordering is relevant omdat zij de verhaalsmogelijkheden van schuldeisers beschermt tegen frauduleuze vermogensverschuivingen, zoals het wegsluizen van activa kort voor een dreigend faillissement. Zowel buiten als binnen faillissement kan de actie worden ingesteld; buiten faillissement door de individuele schuldeiser en in faillissement door de curator.
In de praktijk wordt de actio pauliana regelmatig ingeroepen bij transacties met gelieerde partijen of tegen een niet-marktconforme prijs, mits de benadeling en de wetenschap daarvan kunnen worden aangetoond.
“De curator heeft de actio pauliana ingesteld om de verkoop van de onroerende zaak aan de echtgenote van de failliet te vernietigen.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten