Beschikkingsbevoegd
De juridische bevoegdheid om over een goed of recht te beschikken, bijvoorbeeld door overdracht of bezwaring.
Beschikkingsbevoegdheid is de bevoegdheid van een persoon om een goed of recht te vervreemden, te bezwaren of anderszins over te dragen. Deze bevoegdheid is een essentieel vereiste voor een geldige overdracht van eigendom, zoals geregeld in artikel 3:84 BW.
Zonder beschikkingsbevoegdheid is een overdracht nietig, ook al is er een geldige titel en levering. Dit beschermt derden en voorkomt dat goederen worden overgedragen door personen die daartoe niet gerechtigd zijn.
In de praktijk komt de term vaak voor bij transacties waarbij de verkoper niet de eigenaar is, zoals bij pandhouders of in faillissementssituaties, waarbij de curator de beschikkingsbevoegdheid uitoefent.
“Omdat de verkoper niet beschikkingsbevoegd was over het onroerend goed, kon de eigendom niet rechtsgeldig worden overgedragen.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten