Bewijsbeslag
Bewijsbeslag is een conservatoir beslag op zaken of gegevens om bewijsmateriaal veilig te stellen voor een toekomstige civiele procedure. Het voorkomt dat bewijs wordt vernietigd, vervreemd of onbruikbaar gemaakt.
Bewijsbeslag is een gerechtelijke maatregel waarbij op verzoek van een belanghebbende beslag wordt gelegd op voorwerpen, documenten of digitale gegevens die als bewijs kunnen dienen. De maatregel vindt zijn grondslag in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering en wordt vaak toegepast in intellectuele-eigendomszaken of bij vermoedens van onrechtmatige daad.
De relevantie van bewijsbeslag ligt in het feit dat het de bewijspositie van de verzoeker versterkt en de wederpartij dwingt tot medewerking aan de bewijsvoering. Zonder deze mogelijkheid zou bewijs gemakkelijk kunnen verdwijnen, waardoor een procedure nutteloos zou worden.
In de praktijk wordt bewijsbeslag doorgaans gelegd door een deurwaarder onder toezicht van een rechter-commissaris. Na het beslag volgt vaak een procedure op de voet van artikel 843a Rv waarin de verzoeker inzage of afgifte van het beslagene kan vorderen.
“De advocaat van de eiser heeft bewijsbeslag gelegd op de server van de gedaagde om de gestelde inbreuk op het auteursrecht aan te tonen.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten