Kettingbeding
Een kettingbeding is een contractuele bepaling waarbij de verkrijger van een zaak zich verplicht dezelfde verplichtingen op te leggen aan een latere verkrijger, zodat de voorwaarde blijft doorwerken.
Een kettingbeding is een bepaling in een overeenkomst, veelal bij de verkoop van onroerend goed, waarbij de koper zich ertoe verbindt om bij een eventuele doorverkoop dezelfde voorwaarden of beperkingen op te leggen aan de nieuwe koper. Hierdoor ontstaat een keten van verplichtingen die doorwerkt naar volgende eigenaren.
Het kettingbeding is relevant omdat persoonlijke rechten in beginsel geen werking hebben tegenover derden; door de ketting wordt de gewenste duurzaamheid van de afspraak bereikt. Vaak wordt het beding versterkt met een boeteclausule en ingeschreven in de openbare registers.
In de praktijk wordt een kettingbeding bijvoorbeeld gebruikt om bestemmingsbeperkingen, voorkeursrechten of kwaliteitsverboden te handhaven bij opeenvolgende eigenaren van een perceel.
“In de koopakte was een kettingbeding opgenomen dat verbood het pand te gebruiken voor horecadoeleinden, met de verplichting dit verbod ook aan volgende kopers op te leggen.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten