Een pactum is een Latijnse term voor een bindende overeenkomst of afspraak tussen partijen in het recht.

In het Nederlandse recht, dat sterk beïnvloed is door het Romeinse recht, verwijst een pactum naar een wederkerige verbintenis die partijen vrijwillig aangaan. Het begrip benadrukt de consensus en de bindende kracht van de afspraak, zonder dat formele vereisten zoals een notariële akte per se nodig zijn.

Het is relevant in het contractenrecht omdat het de basis vormt voor de geldigheid van overeenkomsten. In de praktijk wordt de term vooral gebruikt in internationale of academische contexten om te verwijzen naar een pact of voorovereenkomst, zoals bij pactum de contrahendo.

Advocaten hanteren het begrip om de intentie van partijen te benadrukken bij geschillen over nakoming of ontbinding.

“De partijen sloten een pactum om de exclusieve distributierechten voor de komende vijf jaar vast te leggen.”

Heeft u juridisch advies nodig?

Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten