Zuivere aanvaarding
Zuivere aanvaarding is de onvoorwaardelijke aanvaarding van een nalatenschap door een erfgenaam. Hierbij neemt de erfgenaam zowel de bezittingen als alle schulden van de overledene volledig over.
Zuivere aanvaarding is een wijze van aanvaarding van een erfenis waarbij de erfgenaam geen gebruik maakt van het voorrecht van boedelbeschrijving. Door deze keuze wordt de erfgenaam persoonlijk aansprakelijk voor alle schulden van de nalatenschap, ook wanneer deze de waarde van de bezittingen overstijgen.
Deze vorm van aanvaarding is relevant omdat zij de erfgenaam blootstelt aan een onbeperkte aansprakelijkheid. In de praktijk wordt zuivere aanvaarding vaak gekozen wanneer de erfgenaam er zeker van is dat de nalatenschap positief is, maar het brengt risico’s met zich mee als onverwachte schulden later aan het licht komen.
In het Nederlandse erfrecht is zuivere aanvaarding geregeld in Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek en verschilt zij van beneficiaire aanvaarding, waarbij de aansprakelijkheid beperkt blijft tot de geërfde goederen.
“De erfgenaam koos voor zuivere aanvaarding van de nalatenschap, waardoor hij persoonlijk aansprakelijk werd voor alle openstaande schulden van de overledene.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten