Wat is het rechtsvermoeden arbeidsomvang?
Het rechtsvermoeden arbeidsomvang (artikel 7:610b BW) bepaalt dat, als je arbeidsovereenkomst minstens drie maanden heeft geduurd, de overeengekomen arbeidsomvang wordt vermoed gelijk te zijn aan het gemiddelde aantal uren dat je in de laatste drie maanden hebt gewerkt. Werk je dus structureel meer dan in je contract staat, dan kun je dat hogere gemiddelde claimen als vaste arbeidsomvang, met bijbehorend loon en bescherming. De werkgever kan dit vermoeden weerleggen, maar moet dan aantonen dat het anders zit.
Dit is vooral belangrijk voor oproepkrachten en werknemers met een nulurencontract, bijvoorbeeld in de horeca, die in de praktijk vaak meer werken dan op papier is afgesproken.
Hoe werkt het rechtsvermoeden in de praktijk?
Stel: je begint met een nulurencontract, maar werkt vervolgens structureel 40 uur per week. Na drie maanden geldt het vermoeden dat je een contract van 40 uur hebt. Je kunt dan aanspraak maken op uitbetaling van die uren, ook al staat er nul uur in je contract.
De referteperiode is in beginsel de laatste drie maanden. Was die periode niet representatief (bijvoorbeeld door een drukke of juist rustige fase), dan kan een langere periode worden gebruikt om een eerlijker beeld te krijgen.
Het rechtsvermoeden bij nulurencontracten
Bij oproepkrachten met een nulurencontract ontstaat de meeste discussie. Op papier is er geen urengarantie, maar in de praktijk wordt vaak structureel meer gewerkt. Dan gaat het contract steeds meer op een vaste aanstelling lijken.
Voorbeeld: een oproepkracht in de horeca werkte zes maanden lang gemiddeld 25 uur per week. Toen er minder werk was, betaalde de werkgever alleen de ingeroosterde uren. Via het rechtsvermoeden arbeidsomvang kon de werknemer toch aanspraak maken op uitbetaling van gemiddeld 25 uur per week.
Geldt het ook bij min-maxcontracten?
Ja. Ook bij een min-maxcontract geldt het rechtsvermoeden. Werk je structureel meer dan het afgesproken minimum (of zelfs meer dan het maximum), dan kan het gemiddelde van de afgelopen periode als arbeidsomvang gelden. Het rechtsvermoeden beschermt zo tegen het structureel onderbetalen van feitelijk gewerkte uren.
Waarom is dit belangrijk?
De vastgestelde arbeidsomvang werkt door in veel rechten:
- Loon: je hebt recht op betaling van de vermoede arbeidsomvang, ook als je tijdelijk minder wordt ingeroosterd.
- Ziekte: bij ziekte wordt je loon doorbetaald op basis van die omvang.
- Vakantie en vakantiegeld: dit wordt over de hogere urenbasis berekend.
- Ontslag: een hogere arbeidsomvang kan een hogere transitievergoeding betekenen.
Hoe maak je aanspraak op het rechtsvermoeden?
- Verzamel bewijs: bewaar roosters, urenregistraties en loonstroken waaruit je werkelijke uren blijken.
- Bereken het gemiddelde over de relevante periode (meestal de laatste drie maanden).
- Meld je aanspraak schriftelijk bij je werkgever en vraag om aanpassing van het contract of uitbetaling.
- Schakel hulp in als de werkgever weigert; de kantonrechter kan de arbeidsomvang vaststellen.
Het rechtsvermoeden is weerlegbaar: de werkgever mag aantonen dat de gewerkte uren niet representatief waren. Goede dossieropbouw is daarom belangrijk.
Werk je structureel meer uren dan in je contract staat, of word je opeens veel minder ingeroosterd? Onze arbeidsrechtadvocaten beoordelen of het rechtsvermoeden je kan helpen. Neem gerust vrijblijvend contact met ons op.