De zorginstelling is in beginsel aansprakelijk wanneer u schade lijdt door gebrekkige nazorg of een gemiste follow-up na een operatie. Op grond van artikel 7:462 BW staat het ziekenhuis in voor fouten van de artsen en hulppersonen die er werken. Toont u aan dat de geboden nazorg niet voldeed aan de zorg die een redelijk bekwaam arts had geleverd, en dat u daardoor schade hebt, dan kunt u die schade verhalen.
Waarom nazorg juridisch zo belangrijk is
Nazorg is geen losstaand vriendelijk gebaar, maar een vast onderdeel van de behandelovereenkomst (artikel 7:446 BW e.v.). De arts blijft na de ingreep verantwoordelijk voor het opvolgen van het herstel, het signaleren van complicaties en het tijdig ingrijpen. Schiet die opvolging tekort, dan geldt dat als een tekortkoming in de behandeling.
Goede nazorg bestaat onder meer uit:
- controle van wondgenezing en littekens;
- begeleiding bij medicatie en pijnbestrijding;
- monitoring van vitale functies na de operatie;
- tussentijdse controle van bloedwaarden of beeldvorming;
- een tijdige en serieuze reactie op klachten van de patiënt.
Wanneer is sprake van een medische fout?
De norm is of de arts heeft gehandeld zoals een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot in dezelfde omstandigheden zou doen. Van een fout in de nazorg kan sprake zijn als:
- onvoldoende controle of opvolging plaatsvond na de ingreep;
- klachten of alarmsignalen niet serieus zijn genomen;
- u niet of onvoldoende bent geïnformeerd over alarmsymptomen en vervolgstappen;
- de overdracht tussen artsen of afdelingen gebrekkig verliep.
Niet elke tegenvallende uitkomst is een fout. Een complicatie kan ook optreden zonder dat iemand verwijtbaar heeft gehandeld. Het draait om de vraag of de zorgverlener anders had moeten of kunnen handelen.
Voorbeelden uit de praktijk
- Een patiënt ontwikkelt na een operatie koorts, maar de arts reageert te laat; later blijkt een ernstige infectie.
- Na een knieoperatie meldt iemand pijn en zwelling, maar er volgt geen onderzoek; de prothese blijkt verkeerd geplaatst.
- Na een keizersnede ontstaan complicaties doordat de wondcontrole is gemist.
- Een specialist plant geen controleafspraak, waardoor een complicatie pas maanden later wordt ontdekt.
In al deze situaties kan de schade het gevolg zijn van zorg die tekortschoot.
Wie spreekt u aan?
U richt uw aansprakelijkstelling op het ziekenhuis. Door de centrale aansprakelijkheid van artikel 7:462 BW hoeft u niet zelf uit te zoeken welke individuele arts wat heeft gedaan: het ziekenhuis is aansprakelijk voor fouten van zowel werknemers als ingehuurde hulppersonen. Werkte u met een zelfstandig behandelaar buiten een instelling, dan spreekt u die behandelaar rechtstreeks aan.
Welke schade kunt u verhalen?
Bij een aangetoonde medische fout kunt u zowel materiële als immateriële schade claimen, waaronder:
- extra medische kosten en revalidatie;
- inkomensverlies door (langere) arbeidsongeschiktheid;
- kosten van huishoudelijke hulp en aanpassingen;
- smartengeld voor pijn, verdriet en gederfde levensvreugde.
Hoe pakt u het aan?
- Vraag uw volledige medisch dossier op; daar hebt u recht op.
- Leg klachten, data en contactmomenten schriftelijk vast.
- Stel de instelling schriftelijk aansprakelijk en omschrijf de fout.
- Laat de zaak zo nodig medisch beoordelen door een onafhankelijk deskundige.
Het bewijzen van een nazorgfout en het causale verband met uw schade is vaak complex. Een dossieranalyse en een medisch oordeel zijn daarbij meestal doorslaggevend.
Vermoedt u dat uw schade het gevolg is van gebrekkige nazorg? Neem gerust contact met ons op voor een vrijblijvende beoordeling van uw situatie.