Bona fide
w dobrej wierze
Bona fide oznacza działanie w dobrej wierze. Odnosi się do działania bez wiedzy o faktach obciążających lub złym zamiarze.
Bona fide jest łacińskim terminem, który w prawie holenderskim oznacza, że strona działa w dobrej wierze. Oznacza to, iż osoba ta nie ma wiedzy o okolicznościach, które czynią czynność prawną nieważną lub bezprawną.
Pojęcie to odgrywa istotną rolę w prawie rzeczowym oraz w prawie zobowiązań, zapewniając ochronę podmiotom, które bez złej wiary nabywają własność lub zawierają umowy. W związku z tym bona fide nabywca rzeczy może często zachować własność, nawet jeżeli zbywca działał bez umocowania.
W praktyce pojęcie bona fide jest regularnie powoływane w transakcjach w celu wyłączenia odpowiedzialności lub roszczeń windykacyjnych, na przykład przy zakupie pojazdu, o którym nabywca nie wiedział, że pochodzi z kradzieży.
“Nabywca uzyskał przedmiot zastawu w dobrej wierze i dzięki temu mógł zachować własność mimo wcześniejszego prawa zastawu banku.”
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten