Functus officio
po wyczerpaniu kompetencji
Functus officio jest terminem łacińskim oznaczającym, że funkcjonariusz lub organ wypełnił swoje urzędowe zadanie i w związku z tym nie posiada już dalszej kompetencji w danej sprawie.
Functus officio to pojęcie prawne pochodzące z łaciny, które dosłownie oznacza „wykonawszy swój urząd”. Odnosi się ono do sytuacji, w której osoba lub organ, uprawniony do wydania rozstrzygnięcia, utracił to uprawnienie po wykonaniu zadania.
Pojęcie to ma szczególne znaczenie w prawie arbitrażowym oraz w prawie administracyjnym, gdzie uniemożliwia arbitrowi lub organowi administracyjnemu ponowne rozpatrzenie sprawy po wydaniu ostatecznej decyzji. Zapewnia ono pewność prawa i zapobiega możliwości nieskończonego wznawiania postępowań.
W praktyce zasada ta jest często powoływana, gdy strona dąży do ponownego rozpatrzenia orzeczenia lub decyzji przez ten sam organ, który już wydał rozstrzygnięcie.
“Po wydaniu wyroku arbitrażowego arbiter był functus officio i nie mógł już rozpatrywać wniosków o ponowne rozpatrzenie.”
Powiązane terminy
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten