Onus probandi
Ciężar dowodu
Onus probandi, czyli ciężar dowodu, stanowi obowiązek strony postępowania do udowodnienia określonych faktów w toku postępowania sądowego.
Onus probandi to łaciński termin odnoszący się do ciężaru dowodu w postępowaniach cywilnych i administracyjnych. Określa on, która ze stron ponosi obowiązek udowodnienia faktów, umożliwiając sądowi wydanie rozstrzygnięcia.
W prawie niderlandzkim ciężar dowodu uregulowany jest przede wszystkim w art. 150 Rv. Powód co do zasady ponosi ciężar dowodu w zakresie faktów stanowiących podstawę jego żądania, chyba że ustawa lub zasady słuszności i uczciwości przewidują odmienne rozłożenie tego ciężaru.
W praktyce ciężar dowodu może ulec przesunięciu na skutek domniemań dowodowych lub w razie niewystarczającego przedstawienia zarzutów przez stronę przeciwną. Mechanizm ten ma istotne znaczenie dla strategii procesowej oraz szans na powodzenie w postępowaniu.
“Adwokat podniósł, że ciężar dowodu spoczywał na pozwanym, albowiem to on musiał wykazać zapłatę faktury.”
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten