Procesvolmacht

Pełnomocnictwo procesowe to szczególne pełnomocnictwo, na mocy którego strona procesowa (powód lub pozwany) upoważnia adwokata do występowania w jej imieniu w postępowaniu sądowym. Uregulowane ustawowo w art. 80 niderlandzkiego Kodeksu postępowania cywilnego dla spraw cywilnych oraz art. 8:24 Ogólnej ustawy o prawie administracyjnym dla spraw administracyjnych.

Kiedy wymagane jest pełnomocnictwo procesowe? Przy pozwach i wnioskach przekraczających właściwość sądu kantonalnego (25 000 € lub sprawy z zakresu prawa pracy); przy wnioskach rozwodowych — tylko adwokaci mają monopol na reprezentację procesową; przy odwołaniach administracyjnych — często za pośrednictwem pełnomocnika lub adwokata.

W sprawach kantonalnych (najem, praca, sprawy konsumenckie poniżej 25 000 €) strony mogą również prowadzić sprawę samodzielnie lub wysłać pełnomocnika, bez adwokata. Pełnomocnictwo procesowe nie jest wtedy obowiązkowe.

Treść pełnomocnictwa procesowego: identyfikacja stron (mocodawcy i pełnomocnika), opis sprawy i sądu, konkretne uprawnienia (prowadzenie procesu, zawieranie ugody, wnoszenie apelacji), ewentualne ograniczenia (np. brak zgody na zawarcie ugody poza rozprawą), data i podpis mocodawcy.

Pełnomocnictwo procesowe kończy się z zakończeniem sprawy, w razie odwołania przez mocodawcę lub w razie śmierci (po czym ewentualni następcy prawni mogą kontynuować postępowanie).