Ex aequo et bono
Hakkaniyet ve iyi niyet ilkelerine göre
Ex aequo et bono, bir uyuşmazlığın hukukun katı uygulanması yerine hakkaniyet ve makullük ilkelerine göre çözülmesi anlamına gelen Latince bir ifadedir.
Ex aequo et bono, kelime anlamıyla “hakkaniyet ve iyilik uyarınca” demektir. Hukukta bu kavram, hâkim veya hakemin yasal hükümlere sıkı sıkıya bağlı kalmaksızın, adil ve makul olan esaslara göre karar vermesini ifade eder. Bu yöntem özellikle tahkimde kullanılır; taraflar, hakemin bu şekilde hüküm verebileceğini açıkça kararlaştırabilirler.
Hollanda hukukunda bu imkân, Tahkim Kanunu’nun 33. maddesinde düzenlenmiştir. Tarafların ex aequo et bono’yu tercih etmeleri daha fazla esneklik sağlar, ancak öngörülebilirliği azaltır. Bu husus özellikle uluslararası ticari uyuşmazlıklarda ve özel çözümlerin arzu edildiği ticari sözleşmelerde önem kazanır.
Uygulamada ex aequo et bono, tarafları tatmin edecek pratik ve dengeli bir sonuca ulaşmak amacıyla gereksiz hukuki formalitelerden kaçınılarak kullanılır.
“Hakem, ex aequo et bono ilkeleri uyarınca, davanın özel koşulları nedeniyle sözleşme cezasının indirilmesine karar verdi.”
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten