Een verkeerde of gemiste diagnose is pas een medische fout als de arts onzorgvuldig of nalatig heeft gehandeld, dus niet zoals een redelijk bekwaam en zorgvuldig arts in dezelfde omstandigheden zou doen. Niet elke verkeerde diagnose is verwijtbaar, want artsen werken vaak met beperkte informatie. Pas bij verwijtbaar handelen kan de arts of het ziekenhuis aansprakelijk zijn.
Wat is een verkeerde diagnose?
Bij een verkeerde diagnose stelt de arts de aard of oorzaak van uw klachten onjuist vast. Dat kan op verschillende manieren:
- de arts stelt een verkeerde ziekte vast, bijvoorbeeld migraine in plaats van een hersentumor;
- de arts mist een ernstige aandoening zoals kanker, een hartinfarct of een longembolie;
- de arts stelt de juiste diagnose te laat, waardoor de behandeling vertraagt;
- de arts interpreteert testresultaten of onderzoeken verkeerd.
Een verkeerde diagnose betekent niet automatisch dat er een fout is gemaakt. Pas als de arts onzorgvuldig handelde, kan aansprakelijkheid ontstaan.
Wanneer is een verkeerde diagnose een medische fout?
Er is sprake van een fout als de arts niet heeft gehandeld zoals een redelijk bekwaam en zorgvuldig arts in dezelfde situatie zou doen. Concreet gaat het bijvoorbeeld om situaties waarin de arts:
- geen of te laat aanvullend onderzoek deed, ondanks duidelijke klachten;
- niet doorverwees naar een specialist terwijl dat medisch noodzakelijk was;
- test- of laboratoriumuitslagen verkeerd interpreteerde;
- onvoldoende aandacht had voor uw voorgeschiedenis of risicofactoren;
- onvoldoende uitleg gaf over het beleid of alternatieve behandelingen.
In zulke gevallen is sprake van verwijtbaar handelen, oftewel een medische fout.
Voorbeelden uit de praktijk
Denk aan een patiënt met aanhoudende klachten die ondanks alarmsignalen niet wordt doorverwezen, waardoor een tumor pas in een laat stadium wordt ontdekt. Of een arts die geruststelt terwijl de klachten op iets ernstigers wijzen. In zulke gevallen kan de verloren tijd de behandelmogelijkheden hebben verkleind.
Verlies van een kans bij een te late diagnose
Vooral bij een te late diagnose speelt vaak het leerstuk verlies van een kans. Als niet vaststaat dat de schade volledig door de vertraging is ontstaan, maar er wel een reële kans op een beter resultaat verloren is gegaan, kan toch aansprakelijkheid bestaan. De vergoeding wordt dan naar evenredigheid van de verloren kans berekend.
Wat moet u aantonen?
Voor aansprakelijkheid gelden twee kernvragen:
- Heeft de arts onzorgvuldig gehandeld, gemeten naar de professionele standaard?
- Is er een causaal verband tussen die fout en uw schade?
Beide vragen worden beoordeeld op basis van uw medisch dossier en het oordeel van een onafhankelijke medisch deskundige.
Welke stappen kunt u zetten?
- Vraag uw volledige medisch dossier op; u heeft daar wettelijk recht op.
- Overweeg een klacht via de klachtenfunctionaris voor opheldering of erkenning.
- Stel de arts of het ziekenhuis schriftelijk aansprakelijk.
- Onderbouw de fout en de schade, zo nodig met deskundigenonderzoek.
Welke schade kunt u claimen?
In aanmerking komen onder meer medische kosten, inkomensverlies, kosten voor hulp en aanpassingen, en smartengeld voor het geleden leed.
Vermoedt u dat een verkeerde of te late diagnose u schade heeft berokkend? Neem gerust contact met ons op voor een vrijblijvend gesprek.