Ad interim betekent tijdelijk of voorlopig. De term duidt op een tijdelijke waarneming van een functie zonder definitieve benoeming.

Ad interim is een Latijnse uitdrukking die in het Nederlandse recht wordt gebruikt om een tijdelijke situatie aan te duiden waarin iemand een functie waarneemt. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij ziekte, vertrek of schorsing van de vaste functionaris, waarbij de waarnemer de bevoegdheden uitoefent zonder dat er sprake is van een vaste aanstelling.

De term is relevant omdat hij duidelijkheid verschaft over de duur en de aard van de benoeming, waardoor misverstanden over bevoegdheden en aansprakelijkheid worden voorkomen. In arbeidsovereenkomsten, statuten of benoemingsbesluiten wordt vaak expliciet vermeld dat de aanstelling ad interim is.

In de praktijk komt ad interim regelmatig voor bij interim-managers in het bedrijfsleven, tijdelijke bestuursleden of waarnemend rechters. Het zorgt voor continuïteit in de organisatie zonder dat direct een definitieve oplossing nodig is.

“De raad van commissarissen benoemde een directeur ad interim om de leiding te waar te nemen tot de vacature was vervuld.”

Heeft u juridisch advies nodig?

Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten