Animus
Animus is de juridische term voor de intentie of het geestelijk element achter een rechtshandeling of feit.
Animus verwijst naar de innerlijke wil of opzet van een persoon bij het verrichten van een handeling. In het Nederlandse recht vormt deze term het subjectieve bestanddeel dat naast objectieve feiten wordt beoordeeld.
De term komt vooral voor in het strafrecht, waar animus het opzet aanduidt, en in het goederenrecht, waar animus possidendi de intentie tot bezit betreft. Zonder de juiste animus kan een handeling juridisch ongeldig of niet strafbaar zijn.
In de praktijk toetst de rechter aan de hand van omstandigheden of de animus aanwezig was, wat vaak doorslaggevend is voor de uitkomst van een zaak.
“De rechter oordeelde dat de verdachte met animus had gehandeld, waardoor het opzet bewezen werd geacht.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten