Arbeidsongeschikt betekent dat een werknemer door ziekte of gebrek tijdelijk of blijvend niet in staat is zijn of haar werk te verrichten.

Arbeidsongeschiktheid ontstaat wanneer een werknemer vanwege medische redenen niet meer in staat is de bedongen arbeid uit te voeren. Dit kan het gevolg zijn van een acute aandoening, een chronische ziekte of een ongeval.

In het Nederlandse arbeidsrecht brengt dit voor de werkgever een loondoorbetalingsverplichting mee gedurende maximaal twee jaar. Na die periode kan de werknemer in aanmerking komen voor een WIA-uitkering via het UWV.

In de praktijk stelt een bedrijfsarts de mate van arbeidsongeschiktheid vast aan de hand van medische gegevens en de functie-eisen, waarna re-integratieverplichtingen gelden voor beide partijen.

“Omdat de werknemer al vier maanden arbeidsongeschikt is, heeft de werkgever een plan van aanpak voor re-integratie opgesteld.”

Heeft u juridisch advies nodig?

Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten