Borgtocht
Borgtocht is een overeenkomst waarbij een derde (de borg) zich jegens de schuldeiser verbindt om de verbintenis van de hoofdschuldenaar na te komen als deze in gebreke blijft.
Borgtocht is een vorm van persoonlijke zekerheid die is geregeld in titel 14 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek. De borg verbindt zich tot nakoming van de schuld van een ander, zonder dat hij zelf de hoofdschuldenaar is. De overeenkomst komt tot stand door een eenzijdige verklaring van de borg aan de schuldeiser.
De borgtocht is relevant omdat een schuldeiser hiermee zijn risico op wanbetaling kan beperken zonder dat hij een zakelijke zekerheid zoals een hypotheek of pandrecht hoeft te vestigen. Vooral bij leningen, huurcontracten en aannemingsovereenkomsten wordt borgtocht veel gebruikt.
In de praktijk wordt onderscheid gemaakt tussen de gewone borgtocht en de hoofdelijke borgtocht. De borg heeft na betaling een regresrecht op de hoofdschuldenaar en kan zich in bepaalde gevallen beroepen op de excepties die de hoofdschuldenaar toekomen.
“De bank verleende de lening pas nadat de vader een borgtocht had afgegeven voor de verplichtingen van zijn zoon.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten