Databankenrecht
Databankenrecht is het sui generis recht dat de maker van een databank beschermt tegen ongeoorloofde overname van de inhoud. Het biedt een exclusieve bescherming naast het auteursrecht voor substantiële investeringen in het verkrijgen, verifiëren of presenteren van gegevens.
Het databankenrecht, vastgelegd in de Databankenwet die de Europese Databankenrichtlijn implementeert, verleent de producent van een databank het exclusieve recht om de inhoud te exploiteren. Dit recht ontstaat bij een kwalitatief of kwantitatief substantiële investering en duurt vijftien jaar.
De relevantie van dit recht ligt in het bevorderen van investeringen in databanken door een tijdelijke bescherming te bieden tegen systematische extractie of hergebruik door derden. Zonder deze bescherming zou de economische waarde van verzamelde data snel kunnen worden ondermijnd.
In de praktijk wordt het databankenrecht regelmatig ingeroepen bij geschillen over klantendatabases, online platforms of wetenschappelijke verzamelingen, waarbij rechters toetsen of er sprake is van een beschermde investering en ongeoorloofde overname.
“De onderneming beriep zich succesvol op haar databankenrecht om te voorkomen dat een concurrent een groot deel van de verzamelde klantgegevens overnam.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten