Ex aequo et bono
Ex aequo et bono is een Latijnse uitdrukking waarmee wordt bedoeld dat een geschil wordt beslecht op grond van billijkheid en redelijkheid, in plaats van strikte toepassing van het recht.
Ex aequo et bono betekent letterlijk 'volgens billijkheid en het goede'. In het recht houdt dit in dat een rechter of arbiter een beslissing neemt op basis van wat eerlijk en redelijk is, zonder zich strikt aan wettelijke voorschriften te houden. Dit instrument wordt vooral toegepast in arbitrage, waar partijen uitdrukkelijk kunnen overeenkomen dat de arbiter op deze wijze mag oordelen.
In het Nederlandse recht is deze mogelijkheid vastgelegd in artikel 33 van de Arbitragewet. Door partijen te laten kiezen voor ex aequo et bono ontstaat meer flexibiliteit, maar ook minder voorspelbaarheid. Het is met name relevant bij internationale handelsgeschillen en commerciële contracten waarin maatwerk gewenst is.
In de praktijk wordt ex aequo et bono ingezet om tot een praktische en evenwichtige oplossing te komen die partijen tevreden stelt, zonder onnodige juridische formaliteiten.
“De arbiter besliste ex aequo et bono dat de contractuele boete moest worden gematigd vanwege de bijzondere omstandigheden van het geval.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten