Forfaitaire vergoeding

Een forfaitaire vergoeding betreft een vast bedrag dat partijen bij overeenkomst of op grond van de wet overeenkomen als compensatie voor bepaalde uitgaven of schade. In tegenstelling tot een vergoeding op basis van werkelijke kosten, volstaat bij een forfaitaire regeling de betaling van dit vooraf bepaalde bedrag, zonder dat bewijs van de daadwerkelijke uitgaven vereist is.

Deze vorm van vergoeding komt vooral voor in het arbeidsrecht, bijvoorbeeld bij reiskosten- of thuiswerkvergoedingen, en in het contractenrecht bij schadevergoeding. De regeling biedt partijen duidelijkheid en administratieve eenvoud, terwijl de Belastingdienst vaak specifieke voorwaarden stelt aan de fiscale behandeling van dergelijke vergoedingen.

In de praktijk wordt een forfaitaire vergoeding vaak vastgelegd in arbeidsovereenkomsten of cao’s om discussies over de hoogte van de vergoeding te voorkomen.