Functus officio
Functus officio is een Latijnse term die aangeeft dat een functionaris of orgaan zijn officiële taak heeft vervuld en daardoor geen verdere bevoegdheid meer heeft in die zaak.
Functus officio is een rechtsbegrip afkomstig uit het Latijn, dat letterlijk 'zijn ambt vervuld hebbende' betekent. Het verwijst naar de situatie waarin een persoon of instantie die bevoegd was om een beslissing te nemen, deze bevoegdheid heeft verloren nadat de taak is volbracht.
Dit begrip is met name relevant in het arbitragerecht en het bestuursrecht, waar het voorkomt dat een arbiter of bestuursorgaan na het nemen van een definitieve beslissing de zaak opnieuw kan behandelen. Het waarborgt de rechtszekerheid en voorkomt dat beslissingen eindeloos heropend kunnen worden.
In de praktijk wordt het beginsel vaak ingeroepen wanneer een partij probeert een uitspraak of besluit te laten heroverwegen door dezelfde instantie die al uitspraak heeft gedaan.
“Na het wijzen van het arbitrale vonnis was de arbiter functus officio en kon hij niet meer ingaan op verzoeken tot heroverweging.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten