Ex officio
Ex officio betekent dat een handeling of bevoegdheid wordt uitgeoefend uit hoofde van het ambt, zonder dat daartoe een verzoek van een partij nodig is.
Ex officio is een Latijnse term die in het Nederlandse recht wordt gebruikt om aan te geven dat een rechter, bestuursorgaan of andere autoriteit bevoegd is om ambtshalve op te treden. Dit houdt in dat de handeling voortvloeit uit de functie zelf en niet afhankelijk is van een initiatief van een belanghebbende.
De term is relevant in diverse rechtsgebieden, zoals het bestuursrecht, strafrecht en civiele recht, omdat hij procedures efficiënter maakt en voorkomt dat rechten of belangen onbeschermd blijven door het ontbreken van een verzoek. Ambtenaren en rechters kunnen hierdoor zelfstandig maatregelen treffen.
In de praktijk komt ex officio bijvoorbeeld voor wanneer een rechter ambtshalve een voorlopige maatregel neemt of een bestuursorgaan een besluit heroverweegt zonder daartoe te zijn aangezet.
“De rechter heeft ex officio de tenuitvoerlegging van het vonnis geschorst.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten