Litis contestatio is het moment in een geding waarop de rechtsstrijd tussen partijen is bepaald door de uitwisseling van standpunten.

Litis contestatio is een uit het Romeinse recht afkomstige term die verwijst naar het formele moment waarop de eiser zijn vordering stelt en de gedaagde deze betwist, waardoor de rechtsstrijd ontstaat. In het moderne Nederlandse burgerlijk procesrecht wordt de term incidenteel gebruikt om het sluiten van de conclusiefase aan te duiden, waarna de zaak in staat van wijzen komt.

Het begrip is relevant omdat vanaf de litis contestatie de grenzen van het geschil vaststaan en partijen in beginsel geen nieuwe feiten of verweren meer kunnen aanvoeren zonder toestemming van de rechter. Dit bevordert de efficiëntie en rechtszekerheid in de procedure.

In de praktijk markeert de litis contestatio het overgangsmoment van de schriftelijke fase naar de mondelinge behandeling of vonniswijzing.

“Na de litis contestatio kon de advocaat geen nieuwe verweren meer opwerpen zonder instemming van de wederpartij.”

Heeft u juridisch advies nodig?

Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten