Prima facie
Prima facie is een Latijnse term die 'op het eerste gezicht' betekent en verwijst naar bewijs of een argument dat op het eerste gezicht voldoende lijkt om een feit of vordering te ondersteunen, tenzij het tegendeel wordt bewezen.
Prima facie bewijs is bewijs dat, indien niet tegengesproken, voldoende is om een bepaalde conclusie te trekken of een vordering te onderbouwen. Het wordt gebruikt in zowel civiele als strafzaken om aan te tonen dat er een redelijke grond bestaat voor verdere behandeling of een voorlopige uitspraak.
In de Nederlandse rechtspraktijk dient het begrip vooral om de bewijslast te verdelen en te bepalen of een partij een begin van bewijs heeft geleverd. Het creëert een vermoeden dat de wederpartij kan weerleggen met tegenbewijs.
De term is relevant omdat het de drempel voor het starten van een procedure of het verkrijgen van een voorlopige maatregel verlaagt, zonder dat definitief bewijs al nodig is. Het voorkomt dat zwakke of kansloze claims direct worden afgewezen.
“De eiser heeft prima facie aangetoond dat er sprake is van wanprestatie door de gedaagde.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten