Rechtsmacht
Rechtsmacht is de bevoegdheid van een rechterlijke instantie om een geschil te behandelen en daarover een bindende uitspraak te doen. Het bepaalt of een Nederlandse rechter bevoegd is in een concrete zaak.
Rechtsmacht verwijst naar het gezag van een rechter om kennis te nemen van een geschil en daarover te beslissen. In het Nederlandse recht onderscheidt men nationale rechtsmacht van internationale rechtsmacht, waarbij vooral bij grensoverschrijdende zaken de vraag centraal staat of de Nederlandse rechter bevoegd is.
Dit begrip is relevant omdat een rechter zonder rechtsmacht de zaak niet mag behandelen, wat kan leiden tot niet-ontvankelijkheid van de vordering. In de praktijk wordt rechtsmacht vaak bepaald aan de hand van verordeningen zoals Brussel I-bis of nationale bepalingen in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.
Een advocaat beoordeelt daarom bij aanvang van een procedure altijd eerst of de gekozen rechter wel rechtsmacht heeft, om onnodige kosten en vertraging te voorkomen.
“De rechtbank verklaarde zich onbevoegd omdat zij geen rechtsmacht had over het geschil met de buitenlandse partij.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten