Ultra petita is een Latijnse term die aangeeft dat de rechter meer toewijst dan door de eiser is gevorderd. Dit is in beginsel verboden in civiele procedures.

De term ultra petita komt uit het Latijn en betekent letterlijk 'buiten het gevorderde'. Het verwijst naar een rechterlijke beslissing die verder gaat dan de vorderingen of verzoeken die partijen in het geding hebben gesteld.

Dit beginsel is van groot belang in het Nederlandse procesrecht omdat het de partijautonomie en het beschikkingsbeginsel waarborgt. De rechter mag niet op eigen initiatief méér toewijzen dan gevraagd is, om te voorkomen dat hij de rol van partij overneemt.

In de praktijk kan een ultra petita-vonnis leiden tot vernietiging in hoger beroep of cassatie, tenzij de wederpartij uitdrukkelijk met de ruimere toewijzing heeft ingestemd.

“De rechtbank oordeelde ultra petita door de eiser een hogere schadevergoeding toe te kennen dan in de dagvaarding was gevorderd.”

Heeft u juridisch advies nodig?

Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten