In dubio pro reo
W razie wątpliwości – na korzyść oskarżonego.
Zasada „in dubio pro reo” oznacza, że w razie wątpliwości co do winy oskarżonego wątpliwości te rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Prowadzi to do uniewinnienia, jeżeli dowody nie są dostatecznie przekonujące.
In dubio pro reo stanowi fundamentalną zasadę prawa karnego, nakazującą interpretowanie wątpliwości co do ustaleń faktycznych lub winy oskarżonego na jego korzyść. Gwarantuje ona, że żadna osoba nie zostanie skazana, dopóki istnieje uzasadniona wątpliwość co do jej winy.
Zasada ta ma istotne znaczenie dla ochrony oskarżonego przed niesłusznymi skazaniami i stanowi niezbędny element rzetelnego procesu karnego. Jest utrwalona w holenderskim orzecznictwie oraz pozostaje w zgodzie z art. 6 EKPC.
W praktyce sąd stosuje tę zasadę poprzez rygorystyczną ocenę dowodów; w razie wątpliwości orzeka uniewinnienie, nawet jeżeli subsystuje pewne podejrzenie.
“Sędzia zastosował zasadę in dubio pro reo i uniewinnił oskarżonego, ponieważ dowód nie był w pełni przekonujący.”
Powiązane terminy
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten