Venire contra factum proprium
Venire contra factum proprium jest zasadą prawną, która zakazuje stronie działania w sprzeczności z jej własnymi wcześniejszymi zachowaniami lub oświadczeniami, na których druga strona zasadnie polegała.
Zasada venire contra factum proprium wywodzi się z prawa rzymskiego i stanowi wyraz zasady dobrej wiary w prawie cywilnym. Polega ona na zakazie zajmowania stanowiska sprzecznego z wcześniejszym własnym zachowaniem, jeżeli druga strona zasadnie na nie polegała.
Zasada ta ma znaczenie w prawie holenderskim, gdyż promuje pewność prawa i przeciwdziała nadużyciu prawa. Jest często stosowana w stosunkach umownych oraz przy wykonywaniu praw.
W praktyce można się na nią powołać przykładowo wówczas, gdy jedna ze stron potwierdziła umowę poprzez dokonanie zapłaty, lecz później kwestionuje jej ważność.
“Wynajmujący nie może powoływać się na rozwiązanie umowy najmu, ponieważ byłoby to sprzeczne z zasadą venire contra factum proprium po jego wcześniejszych zapewnieniach.”
Powiązane terminy
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten