Ipso facto bepalingen
İpso facto hükümleri
İpso facto hükümleri, iflas gibi belirli bir olayın gerçekleşmesi üzerine sözleşmeyi otomatik olarak sona erdiren veya değiştiren ve ek herhangi bir işlem gerektirmeyen sözleşmesel hükümlerdir.
Ipso facto hükümleri, Latince “ipso facto” (fiilin kendisiyle) ifadesinden türetilmiş olup, belirli bir durumun gerçekleşmesiyle otomatik olarak hukuki sonuçlar doğuran sözleşme hükümleridir. Hollanda hukuk uygulamasında bu hükümlere özellikle ticari sözleşmelerde rastlanmakta ve genellikle iflas veya aciz hallerine ilişkin olmaktadır.
Hollanda iflas hukukunda ipso facto hükümleri, kural olarak Medeni Kanun’un 3:40. maddesi ile İflas Kanunu uyarınca hükümsüzdür; zira bu hükümler malvarlığını zarara uğratabilir ve işletmenin devamını engelleyebilir. Aynı sonuç, Avrupa Yeniden Yapılandırma Direktifi’nin uygulanmasıyla da ortaya çıkmakta olup, söz konusu direktif bu tür hükümlere kısıtlamalar getirmektedir.
Uygulamada ipso facto hükümleri sıklıkla teslim ve finansman sözleşmelerinde yer almakla birlikte, mahkemeler bu hükümleri geçerlilikleri bakımından sıkı bir şekilde denetleyerek suistimalin önüne geçmeye çalışmaktadır.
“Tedarikçi, alıcının iflasının ardından sözleşmeyi derhal feshetmek amacıyla sözleşmedeki ipso facto hükmüne başvurdu.”
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten