Dolus
Dolus is de Latijnse term voor opzet of de bewuste intentie om een onrechtmatig gevolg te bewerkstelligen. Het begrip is essentieel voor de vaststelling van strafbaarheid en aansprakelijkheid.
Dolus verwijst naar de opzettelijke wil van de dader om een bepaald gevolg te realiseren, in tegenstelling tot onachtzaamheid of culpa. In het Nederlandse strafrecht en civiele aansprakelijkheidsrecht wordt dolus onderscheiden in vormen als dolus directus en dolus eventualis, afhankelijk van de mate van zekerheid waarmee het gevolg wordt nagestreefd.
Het begrip is relevant omdat de aanwezigheid van dolus de strafmaat of aansprakelijkheid verzwaart en bewijs van opzet vaak doorslaggevend is in procedures. In de praktijk wordt dolus vastgesteld aan de hand van gedragingen, verklaringen en omstandigheden van het geval, bijvoorbeeld bij bedrog in contractuele verhoudingen of bij opzettelijke misdrijven.
Rechters en advocaten gebruiken het begrip om intentie te kwalificeren en zo de juiste juridische gevolgen te bepalen.
“De rechtbank oordeelde dat de gedaagde met dolus had gehandeld door de koper bewust misleidende informatie te verstrekken over de staat van het pand.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten