Borgstelling
Borgstelling is een overeenkomst waarbij een derde, de borg, zich jegens de schuldeiser verbindt om de schuld van de hoofdschuldenaar te voldoen indien deze in gebreke blijft.
Borgstelling is een vorm van persoonlijke zekerheid in het Nederlandse verbintenissenrecht. De borg neemt een zelfstandige verplichting op zich zonder eigen prestatieverplichting jegens de schuldeiser. De regeling is opgenomen in Boek 7, titel 14 van het Burgerlijk Wetboek.
Een borgstelling moet schriftelijk worden aangegaan en kan zowel voor bestaande als voor toekomstige verbintenissen worden verleend. De borg heeft bepaalde beschermingsrechten, waaronder het recht van subrogatie en de mogelijkheid om zich te beroepen op verweermiddelen van de hoofdschuldenaar.
In de praktijk komt borgstelling veel voor bij bankfinancieringen, huurovereenkomsten en zakelijke transacties, waarbij een holding, ouder of bestuurder als borg optreedt om het risico voor de crediteur te beperken.
“De bank verleende de lening pas nadat de holding een borgstelling had afgegeven voor de verplichtingen van de dochtervennootschap.”
Gerelateerde termen
Gerelateerde artikelen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten