Conformiteit
Conformiteit houdt in dat een prestatie of zaak voldoet aan de eisen die in de overeenkomst zijn vastgelegd.
Conformiteit is een kernbegrip in het Nederlandse verbintenissenrecht en verwijst naar de verplichting van de schuldenaar om zijn prestatie in overeenstemming te brengen met de inhoud van de overeenkomst. Dit begrip speelt vooral een rol bij koopovereenkomsten, waarbij de zaak moet beantwoorden aan de redelijke verwachtingen van de koper.
De relevantie van conformiteit blijkt uit de mogelijke remedies bij non-conformiteit, zoals herstel, vervanging, prijsvermindering of ontbinding. In het bijzonder in het consumentenrecht (artikel 7:17 BW) geniet de koper een sterke bescherming tegen gebreken die de zaak ongeschikt maken voor het beoogde gebruik.
In de praktijk wordt conformiteit vaak beoordeeld aan de hand van de beschrijving in de overeenkomst, de mededelingen van de verkoper en de aard van de zaak. Bij geschillen over conformiteit ligt de bewijslast in beginsel bij de koper, tenzij het consumentenkoop betreft.
“De koper stelde de verkoper aansprakelijk wegens gebrek aan conformiteit omdat de geleverde machine niet voldeed aan de overeengekomen specificaties.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten