De facto betekent 'in feite' of 'in de praktijk'. Het verwijst naar een feitelijke situatie die bestaat, ongeacht de formele juridische erkenning.

De term de facto is een Latijnse uitdrukking die wordt gebruikt om een toestand of handeling aan te duiden die in werkelijkheid bestaat of plaatsvindt, ook als deze niet door de wet is vastgelegd. In het Nederlandse recht staat de facto vaak tegenover de jure, dat de juridische of wettelijke werkelijkheid beschrijft.

Dit onderscheid is relevant in diverse rechtsgebieden, zoals het familierecht, het bestuursrecht en het internationaal recht, waar feitelijke omstandigheden juridische gevolgen kunnen hebben. Zo kan een de facto situatie leiden tot aanspraken op alimentatie, verblijfsrechten of bestuurlijke verantwoordelijkheid.

In de praktijk gebruiken advocaten de term om de kloof tussen de wettelijke regeling en de daadwerkelijke omstandigheden te benadrukken bij het adviseren van cliënten of het voeren van procedures.

“Hoewel de vennootschap de facto al maanden wordt geleid door de aandeelhouder, is hij nog niet formeel als bestuurder benoemd.”

Heeft u juridisch advies nodig?

Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten