Ipso facto
Ipso facto is een Latijnse term die 'door het feit zelf' betekent en verwijst naar een automatisch intredend rechtsgevolg zonder nadere handeling of verklaring.
Ipso facto is een uitdrukking uit het Latijn die letterlijk 'door het feit zelf' betekent. In het juridische jargon verwijst het naar een situatie waarin een rechtsgevolg automatisch intreedt enkel door het plaatsvinden van een bepaalde gebeurtenis, zonder dat daarvoor een aanvullende handeling vereist is.
Deze term wordt vaak gebruikt in contracten, met name in ipso facto-clausules, die bepalen dat een overeenkomst automatisch eindigt of wijzigt bij bijvoorbeeld faillissement van een partij. Het is relevant omdat het partijen in staat stelt om risico's te beheersen zonder afhankelijk te zijn van gerechtelijke procedures. In de Nederlandse rechtspraktijk kan het gebruik ervan echter beperkt worden door wetgeving zoals de Faillissementswet.
“De overeenkomst werd ipso facto ontbonden toen de wederpartij failliet werd verklaard.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten