Eigenrichting
Eigenrichting is het zonder wettelijke bevoegdheid eigenhandig afdwingen van een recht of het nemen van maatregelen om een vermeend recht te handhaven.
Eigenrichting verwijst naar het handelen waarbij een persoon zijn eigen rechten afdwingt zonder de daarvoor bestemde juridische procedures te volgen. Dit gedrag is in beginsel verboden in het Nederlandse rechtssysteem, omdat het de rechtsorde ondermijnt en kan leiden tot escalatie van conflicten.
Het is relevant omdat eigenrichting vaak strafbaar is, bijvoorbeeld als dwang, bedreiging of vernieling. In civiele zaken kan het leiden tot aansprakelijkheid voor schade.
In de praktijk komt eigenrichting voor bij situaties zoals eigenhandige ontruiming door een verhuurder of het blokkeren van eigendommen zonder rechterlijke tussenkomst.
“De verdachte werd veroordeeld wegens eigenrichting nadat hij het gehuurde pand zonder gerechtelijke uitspraak had ontruimd.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten