Factoring
Factoring is een financieringsvorm waarbij een onderneming haar openstaande vorderingen overdraagt aan een factor in ruil voor een direct voorschot op het factuurbedrag.
Factoring betreft de verkoop van handelsvorderingen aan een gespecialiseerde financiële instelling, de factor. De onderneming ontvangt meestal 70 tot 90 procent van het factuurbedrag direct, terwijl de factor het incasseren en eventueel het kredietrisico overneemt.
Deze methode is relevant voor bedrijven die te maken hebben met lange betaaltermijnen, omdat het de liquiditeit verbetert en de afhankelijkheid van debiteuren vermindert. In de praktijk wordt factoring vooral toegepast in de handel, transport en industrie, waarbij de factor vaak ook debiteurenbeheer verzorgt.
Juridisch berust factoring op cessie van vorderingen, geregeld in het Burgerlijk Wetboek. De overeenkomst tussen de onderneming en de factor bepaalt of sprake is van echte factoring (met overdracht van risico) of schijnfactoring.
“Het transportbedrijf maakte gebruik van factoring om de kasstroom te verbeteren en direct te kunnen investeren in nieuwe voertuigen.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten