Ius in re
Ius in re is een Latijnse term voor een zakelijk recht: een recht dat de houder een directe en absolute bevoegdheid geeft over een zaak.
Ius in re verwijst naar een recht dat rechtstreeks op een zaak rust en daardoor tegen iedereen kan worden ingeroepen. Het onderscheidt zich van persoonlijke rechten doordat het absolute werking heeft en niet afhankelijk is van een specifieke wederpartij.
In het Nederlandse recht vormt het ius in re de grondslag voor eigendom en beperkte zakelijke rechten zoals vruchtgebruik, erfpacht en hypotheek. Dit type recht is essentieel voor de bescherming van vermogensrechten en de rangorde bij executie.
In de praktijk wordt het begrip vooral gebruikt bij transacties met onroerend goed en bij het vestigen van zekerheidsrechten, waarbij de houder zijn bevoegdheden direct kan uitoefenen zonder tussenkomst van derden.
“De bank beriep zich op haar ius in re om het pand te executeren na wanbetaling door de eigenaar.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten