Liberalisatiegrens
De liberalisatiegrens is de jaarlijks vastgestelde huurprijsgrens die bepaalt of een huurwoning onder het gereguleerde of het geliberaliseerde regime valt.
De liberalisatiegrens markeert in de Nederlandse huurwetgeving het onderscheid tussen sociale huur en vrije sector huur. Woningen met een kale huur onder deze grens vallen onder het puntenstelsel en de maximale huurprijzen van de Wet goed verhuurderschap, terwijl daarboven de huurprijs vrij mag worden overeengekomen.
De grens wordt elk jaar geïndexeerd en is relevant voor zowel verhuurders als huurders bij het bepalen van de toegestane huurprijs en de mate van huurbescherming. Onder de grens gelden strengere regels voor huurverhoging en contractduur; erboven gelden marktvoorwaarden.
In de praktijk toetst een verhuurder bij nieuwbouw of renovatie of de beoogde huur de liberalisatiegrens overschrijdt, zodat hij kan kiezen voor een geliberaliseerd contract met meer flexibiliteit.
“Omdat de huur net boven de liberalisatiegrens ligt, kan de verhuurder een marktconforme prijs vragen zonder dat het puntenstelsel van toepassing is.”
Gerelateerde termen
Gerelateerde artikelen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten