Mala fide
Mala fide betekent handelen te kwader trouw, waarbij een partij opzettelijk oneerlijk of met kwade bedoelingen optreedt.
Mala fide is een Latijnse term die in het Nederlandse recht wordt gebruikt om aan te duiden dat een partij handelt met kwade trouw. Dit houdt in dat de betrokkene weet of behoort te weten dat zijn handelen onrechtmatig is en anderen benadeelt.
De term is vooral relevant in het contracten- en goederenrecht, waar te kwader trouw kan leiden tot het niet kunnen inroepen van rechten, zoals bij verkrijging te goeder trouw of bij nakoming van overeenkomsten. Het speelt ook een rol in het procesrecht bij het vaststellen van aansprakelijkheid.
In de praktijk wordt mala fide vaak aangevoerd in geschillen over eigendomsoverdracht of wanprestatie om aan te tonen dat een partij opzettelijk heeft gehandeld en daardoor geen bescherming verdient.
“De koper handelde mala fide door de verkoper te misleiden over de staat van het onroerend goed.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten