Observator
Een observator is een opsporingsambtenaar die in het kader van een opsporingsonderzoek stelselmatig observaties uitvoert om informatie te verzamelen over personen of situaties.
In het Nederlandse strafprocesrecht wordt onder een observator verstaan een politiefunctionaris die belast is met het uitvoeren van observaties. Deze observaties kunnen zowel statisch als mobiel zijn en vallen onder de regels van artikel 126g van het Wetboek van Strafvordering wanneer sprake is van stelselmatige observatie.
De inzet van een observator vereist in beginsel een bevel van de officier van justitie. Het doel is het verkrijgen van inzicht in criminele activiteiten zonder dat de verdachte daarvan op de hoogte raakt. De gegevens die door de observator worden verzameld, kunnen als bewijs dienen in een later strafproces.
In de praktijk wordt de term vooral gebruikt binnen de recherche en bij bijzondere opsporingsdiensten. De observator werkt vaak in teamverband en moet zich houden aan strikte protocollen om de rechtmatigheid van de verkregen informatie te waarborgen.
“De officier van justitie gaf de observator toestemming om de verdachte gedurende meerdere dagen te volgen.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten