Schuldigerkenning

Schuldigerkenning is een eenzijdige verklaring, schriftelijk of mondeling, waarin een persoon of rechtspersoon erkent dat hij een bepaalde schuld verschuldigd is aan een ander. Dit kan betrekking hebben op een geldsom, schadevergoeding of andere verbintenis. De erkenning hoeft niet per se in een notariële akte te worden vastgelegd, maar moet wel duidelijk en ondubbelzinnig zijn.

De relevantie van een schuldigerkenning ligt vooral in het bewijsrecht. Door de erkenning wordt de bewijslast van de schuldeiser verlicht, omdat de schuldenaar zelf de grondslag van de vordering bevestigt. Dit kan een procedure voorkomen of verkorten en draagt bij aan de rechtszekerheid tussen partijen.

In de praktijk wordt een schuldigerkenning vaak gebruikt bij minnelijke schikkingen, incassoprocedures of na een ongeval. Een advocaat zal erop letten dat de erkenning vrijwillig is afgelegd en niet onder dwang of misleiding tot stand is gekomen, omdat anders de geldigheid kan worden betwist.