Subrogatie
Subrogatie is de overgang van een vordering waarbij een derde in de rechten van de oorspronkelijke schuldeiser treedt. Dit mechanisme voorkomt ongerechtvaardigde verrijking en komt vooral voor bij verzekeringen.
Subrogatie houdt in dat een schuldeiser zijn vordering overdraagt aan een derde, die daardoor in dezelfde juridische positie komt te verkeren als de oorspronkelijke schuldeiser. In het Nederlandse recht is dit geregeld in artikel 6:150 BW en verwante bepalingen, waarbij de subrogant de vordering kan uitoefenen alsof hij de oorspronkelijke crediteur is.
De relevantie van subrogatie ligt in het feit dat de partij die betaalt of uitkeert, de mogelijkheid krijgt om de vordering te innen bij de schuldenaar. Dit bevordert een efficiënte afwikkeling van schade en voorkomt dat de schuldenaar onterecht wordt bevrijd van zijn verplichting.
In de praktijk wordt subrogatie veel toegepast in het verzekeringsrecht, waarbij de verzekeraar na uitkering van een schadevergoeding subrogeert in de rechten van de verzekerde jegens de aansprakelijke derde.
“Na het uitkeren van de schadevergoeding subrogeerde de verzekeraar in de rechten van de benadeelde partij en vorderde het bedrag terug van de veroorzaker.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten