Verkrijgende verjaring
Verkrijgende verjaring is de wijze van eigendomsverkrijging waarbij een bezitter na verloop van een wettelijke termijn eigenaar wordt van een zaak.
Verkrijgende verjaring, ook wel acquisitieve verjaring genoemd, is een rechtsfiguur uit het Nederlandse vermogensrecht waarbij langdurig bezit leidt tot eigendomsverkrijging. Dit is geregeld in artikel 3:99 en verder van het Burgerlijk Wetboek en geldt zowel voor roerende als onroerende zaken. De duur van de termijn verschilt afhankelijk van de goede of kwade trouw van de bezitter.
De regeling bevordert de rechtszekerheid door langdurige feitelijke situaties uiteindelijk juridisch te bevestigen. Bij bezit te goeder trouw geldt een termijn van tien jaar, terwijl bij bezit te kwader trouw twintig jaar vereist is. Voor onroerende zaken is inschrijving in de openbare registers vaak noodzakelijk.
In de praktijk wordt verkrijgende verjaring regelmatig ingeroepen bij burengeschillen over erfgrenzen of bij oude bezitsituaties waarbij geen formele levering heeft plaatsgevonden.
“Door verkrijgende verjaring is de eigenaar na tien jaar te goeder trouw bezit eigenaar geworden van het aangrenzende stuk grond.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten