Werkweigering
Werkweigering is het weigeren van een werknemer om de overeengekomen arbeid te verrichten. Dit kan gerechtvaardigd of ongerechtvaardigd zijn en leidt vaak tot loonopschorting of ontslag.
Werkweigering betreft de situatie waarin een werknemer weigert de hem opgedragen werkzaamheden uit te voeren. Dit kan voortvloeien uit redenen zoals onveilige arbeidsomstandigheden, een arbeidsconflict of een meningsverschil over de inhoud van de arbeidsovereenkomst.
In het Nederlandse arbeidsrecht heeft werkweigering verstrekkende gevolgen. Bij ongerechtvaardigde werkweigering verliest de werknemer in beginsel het recht op loon en kan de werkgever overgaan tot ontslag, al dan niet op staande voet wegens een dringende reden.
In de praktijk speelt werkweigering vaak een rol bij geschillen over gewijzigde arbeidsomstandigheden of instructies van de werkgever. Rechters beoordelen per geval of de weigering redelijk was, waarbij de belangen van beide partijen worden afgewogen.
“De werknemer kreeg te maken met loonopschorting na zijn werkweigering, omdat hij zonder geldige reden weigerde de nieuwe machines te bedienen.”
Gerelateerde termen
Gerelateerde artikelen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten