Błąd jest mylnym przekonaniem co do treści lub zakresu umowy, które pod pewnymi warunkami może prowadzić do jej unieważnienia.

Błąd dotyczy nieprawidłowego wyobrażenia stanu faktycznego przy zawieraniu umowy, w związku z czym strona nie zawarłaby umowy, gdyby znała rzeczywisty stan rzeczy. W prawie niderlandzkim instytucja ta jest uregulowana w art. 6:228 kodeksu cywilnego i może stanowić podstawę do unieważnienia czynności prawnej, jeżeli druga strona powinna była wiedzieć o błędzie lub obowiązana była udzielić stosownych informacji.

Regulacja ta zmierza do zachowania równowagi między zasadą swobody umów a ochroną przed niezamierzonymi skutkami prawnymi umowy. W praktyce powołanie się na błąd jest częste w transakcjach, w których brakowało istotnych informacji, na przykład przy sprzedaży nieruchomości dotkniętej ukrytymi wadami lub w razie błędnego przedstawienia cech drugiej strony umowy.

“Nabywca powołuje się na błąd, ponieważ przy nabyciu nieruchomości nie wiedział, że posiada ona status zabytkowy.”

Heeft u juridisch advies nodig?

Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten