Electronische handtekening

Podpis elektroniczny składa się z danych w postaci elektronicznej, dołączonych do innych danych elektronicznych lub logicznie z nimi powiązanych, służących identyfikacji podpisującego. W Niderlandach i Unii Europejskiej materię tę reguluje rozporządzenie eIDAS, które wyróżnia podpisy elektroniczne proste, zaawansowane oraz kwalifikowane.

Skutki prawne zależą od poziomu zabezpieczenia: kwalifikowany podpis elektroniczny wywołuje takie same skutki prawne jak podpis własnoręczny. Umożliwia to zawieranie umów, sporządzanie aktów oraz podpisywanie dokumentów urzędowych w formie elektronicznej bez konieczności fizycznej obecności stron.

W praktyce podpis elektroniczny jest powszechnie wykorzystywany przez notariuszy, organy administracji publicznej oraz w obrocie gospodarczym, przyczyniając się do zwiększenia szybkości czynności, obniżenia kosztów oraz wzmocnienia pewności obrotu prawnego.